يکنفر مي آيد ديگري ميرود و چرخهء

ـــــــــــــــــــ

 آمد و رفت تکرار و تکرار ميشود

ــــــــــــــــ

آري بايد رفت

و آري بايد دل نداد

ـــــــــــــــــ 

و اين شايد قانوني است که فراموشي و

 شايد ترس از جاودانگي آن را وضع کرده

بايد مسافر بود و سفر کرد

و هجرت را تکرار و تکرار و تکرار کرد....

داستان آمد و رفت که شايد اسمش زندگي است

 را دوره کرد ، آموخت و ياد داد

 ـــــــــــــــــــــــــ

آه از اين قانون ..................آه از اين داستان

 ـــــــــــــــــــــــ

هيچ کس نمي ماند

هيچ کس نمي خواند

ـــــــــــــــــــــــــ 

 و هيچ کس جاودانگي را ارمغان ندارد

مي دانم که رفتن دليل نبودن نيست

  اما کاش همه بدانند ... کاش همه بخوانند

کاش تو هم بداني و بخواني

 کاش او هم ........

 ــــــــــــــــــــــ

 بايد نوشت

ـــــــــــــــــــــــ

 بايد نوشتن را سرشت و تکرار ها را تکرار کرد

ـــــــــــــــــــــــــــــ 

ميدانم فاصلهء ما زياد شده

  اما نميدانم تو دور شده اي يا من

تو سفر کردي يا من جا ماندم

 تو تکرار کردي يا من .......

ــــــــــــــــــــــ 

 ولي کاش !!

ـــــــــــــــــــــ 

 ولي کاش آينه اي داشتي

و ميديدي کسي در پشت منظر

 نگاهت هم آغوش خاک گشته

و لحظه لحظهء خاطرات بودنت را در اين

 فاصله ها ميگذارد تا به تو نزديک تر شود ......

کاش ميدانستي که کسي آمار قدمهايت را دارد....

ــــــــــــــــــــــــــ 

 قانون ......

ــــــــــــــ

 من به قانون شکني محکومم...و تبعيدبه مجازم

نفرين به دادگاه تو .... نفرين به دادگاه من

 چه بيهوده است انتظار ديروز را در فردا کشيدن...

 ــــــــــــــــــــــــــــ

 بودن من درد نيست

 من از بيهوده بودن سخت دلگيرم........

با تو در اوج نفسهاي عميق ...

**********************

با تو هر ثانيه يک پيوند است ...

**********************

       بي تو اين شهر ز غم لبريز است ...   

**********************

   بي تو اين شهر غروبش ابديست ...

**********************

با تو در اوج نفسهاي عميق ...

با تو در اوج تلاطم چون موج ...

با تو در حسرت يک بي خوابي ...

با تو در مرز خروشان عبور از ماتم ...

با تو در هر ديدار ، لذتي بي پايان ...

با تو در شهر چراغان شده از نور شهاب ...

با تو در شعله عشقي سوزان ...

با تو در قبله آمال شعف ...

با تو در وادي افسون و شفا ...

با تو همراه نسيم سحري ...

با تو در معجزه عشق شناور ...

با تو در روح حقيقت جاري ...

با تو در چشمه ايمان و يقين ...

با تو در سبزترين حس شريف بشري ...

با تو در ژرف ترين لحظه آغاز سکوت ...

با تو در رقص عروسکها گم ...

با تو در خلسه اشعار غزل گونه يک بي تابي ...

با تو در حسرت پايان زمان ...

با تو در شور وصالي ابدي ...

با تو هر ثانيه يک پيوند است ...

بي تو اين شهر ز غم لبريز است ...   

بي تو اين شهر غروبش ابديست ...

بي تو دريا ز تلاطم خالي است ...

بي تو کشتي ز تحرک عاريست ...

بي تو ساحل بنظر گردابست ...

بي تو لغزيدن آرام بر آب ...

چون فرو رفتن در مرداب است ...

بي تو تابيدن مهتاب ملال انگيز است ...

بي تو باريدن باران هراس انگيز است ...

بي تو من رهرو سر گردانم ...

بي تو در جمع شدن تنهاييست ...

بي تو اين شهر پر از زندان است ...

بي تو اين شهر دهي ويران است ...

 آسمان آبي ....

 گونه هاي خيس .....

  حرف هاي نگفته ............

و زمان که گذشت / ــــــــــــــــــ پايان

اگه بري دق مي کنم مثلِ گلا پرپر مي شم

ستاره ها کم نور مي شن مرگ گلا نزديک مي شن

اگه بري خوبي ها هم پر مب کشن

عشق و محبت باهات همسفر مي شن

اگه بري غصه امونم نمي ده

آسمون دلش واسم مي سوزه و ابري مي شه

اگه بري کتاب عشق بسته مي شه

روزا تاريک و مثلِ شب مي شه

اگه بري روياهامون بسته مي شه

دلخوشيها و اون روزا تيره مي شه

اگه بري اين آخر زندگيه

آخر عشق خدا و اول بي کسيه

اگه بري قناري ها ساکت مي شن

عاشقا غمگين و بي صدا مي شن

عاشقم، دست خدا نمي دمت

دوستت دارم، من که رهات نمي کنم