گفتــــم نـــرو؟        خنـــديــد و رفــــت     

اشک هايم را ببين سرد است و بي جان نازنين  

 باختم خود را به چشمان تو  آسان نازنين

 ____________________

باز جريان تمام لحظه هايم با تو است

تا ته اين کوچه گردي هاي حيران نازنين

____________________

کاش بودي تا ببيني در هجوم بي کسي

باز مي خوانم تو را با چشم گريان نازنين

 ____________________

بي تو بودن مرگ من در وحشت تاريکي است

همچو برگي در ميان خشم طوفان نازنين

_____________________

پشت حسرت هاي سوزان دلي پر تاب و تب

کلبه اي اينجاست دور افتاده ، ويران نازنين

______________________

با دو دست شوق ، قلبم کاش ميشد مي نوشت

پشت پلکت قصه اي از عشق پنهان نازنين

______________________

ساده و بي پرده گفتم پر ز احساس وجود

دوستت دارم  ، نمي گردم پشيمان نازنين

______________________

با تو لبريز از غزل هايي همه پر رمز و راز

بي تو اما واژه هايم رو به پايان نازنين

 ______________________

حرف بسياران برايم هيچ اما خود بگو

چيست من را پکي اين عشق تاوان نازنين ؟

______________________

دست بي منت بکش بر بال تنهايي من

مي تپد قلبش ولي زخمي و بي جان نازنين

_______________________

گرچه در فکرت اسيرم ، عاشقانه مي رهم

خود شکستي بر دل من قفل زندان نازنين

______________________

کاش با نور تو مهتابي ترين مستي من

آسمان تيرگي مي شد درخشان نازنين

______________________

کاش مي گفتي کنون با من که هستم پيش تو

ختم مي کردي تو اين شعر پريشان نازنين

_______________________